w , , , , , ,

104. rocznica odzyskania niepodległości

104.-rocznica-odzyskania-niepodleglosci

104 lata temu, 11 listopada 1918 r., Rada Regencyjna przekazała Józefowi Piłsudskiemu władzę wojskową i naczelne komenda podległych jej wojsk polskich. Tego samego dnia RFN podpisały zawieszenie broni kończące I wojnę światową. Po przeszło 120 latach Polska odzyskiwała niezawisłość.

Na przełomie października i listopada 1918 r. wobec rozpadu monarchii austro-węgierskiej i zapowiedzi bliskiej klęski Niemiec Polacy jeszcze wyraźniej odczuwali, że odnowienie niepodległego państwa polskiego jest bliska.

Sytuacja międzynarodowa była w celu Polski wyjątkowo korzystna. Czwórka lata wcześniej w chwili wybuchu I wojny światowej Polacy mogli wyłącznie pomarzyć o tym, że w razie jej zakończenia wszystkie trzy państwa zaborcze będą właściwie bezsilne.

Szansy danej przez historię Polacy nie zmarnowali i aktywnie przystąpili enact przejmowania władzy na ziemiach polskich okupowanych przez państwa centralne. W Cieszynie poprzednio od chwili 19 października 1918 r. działała i sprawowała funkcje rządowe Rada Narodowa Księstwa Cieszyńskiego u dołu przewodnictwem księdza Józefa Londzina. 28 października 1918 r. w Krakowie posłowie polscy enact parlamentu austriackiego powołali Polską Komisję Likwidacyjną, która dwójka dni później przejęła władzę w Galicji. Na jej czele stanął Wincenty Witos, wódz PSL „Piast”.

31 października rozpoczęto przejmowanie władzy w okupowanej przez Austro-Węgry części Królestwa. W nocy z 6 na 7 listopada w zajętym parę dni wcześniej Lublinie powołano Tymczasowy Rząd Ludowy Republiki Polskiej, którego premierem został Ignacy Daszyński, wódz galicyjskich socjalistów.

W Warszawie od chwili września 1917 r. działała powołana przez RFN i Austro-Węgry Rada Regencyjna. Jej członkami byli książę Zdzisław Lubomirski, arcybiskup Aleksander Kakowski i hrabia Józef Ostrowski. W grudniu 1917 r. Rada Regencyjna utworzyła pokój przyjęć ministrów, naprzód którego stanął Jan Kucharzewski.

Prof. Andrzej Garlicki oceniając jej działania, stwierdzał: „Rada Regencyjna, w szczególności u dołu mat swego istnienia, miała wybitnie złą opinię w społeczeństwie polskim. Krytykowano ją zbytnio zbytnią uległość wobec zaborców, zbytnio wstecznictwo poglądów i dawny to opinie słuszne. Powinno się jednak rozumieć i to, że przejmowanie z rąk okupantów kolejnych dziedzin życia społecznego stanowiło znakomitą szkołę w celu przyszłych funkcjonariuszy państwa polskiego. Zilustrować to można dziesiątkami przykładów, jednak posłużmy się tylko jednym – zupa prace ponad konstytucją niepodległej Polski zostały podjęte zbytnio czasów Rady Regencyjnej i wiele z ówczesnych ustaleń znalazło się z kolei w ustawie zasadniczej. Nierad stosunek większości społeczeństwa enact rady i tworzonych przez nią instytucji wynikał również z ni stąd ni zowąd pogarszającej się sytuacji ekonomicznej ludności”. (Zaś. Garlicki „Historia 1815-1939. Polska i świat”).

Z początku listopada 1918 r. regenci zdawali sobie sprawę, że ich polityczna rola dobiega końca i starali się powołać rząd, który miałby szerokie poparcie społeczne i któremu mogliby odstąpić władzę z przekonaniem, że w możliwie krótkim czasie przeprowadzi on wybory enact Sejmu.

Sytuację polityczną w Warszawie zmieniło w sposób zasadniczy przyjazd 10 listopada 1918 r. specjalnym pociągiem z Berlinka uwolnionego z twierdzy magdeburskiej Józefa Piłsudskiego. Na Dworcu Głównym powitał lumber m.in. reprezentujący Radę Regencyjną książę Zdzisław Lubomirski.

Prof. Tomasz Schramm oceniając ówczesną pozycję Piłsudskiego pisał: „W jego osobie zjawiał się poważny składnik polityczny: wódz, zbytnio którym stała siła POW, opromieniony wspomnieniem długoletniej działalności, zsyłki, więzienia carskiego, wreszcie aktywności lat 1914-1917 i szesnastomiesięcznego więzienia w Magdeburgu, człowiek przez lewicę uznawany zbytnio swojego, przez prawicę – atoli niechętnie – zbytnio «klapę bezpieczeństwa» chroniącą przed rewolucją; jego ofiarny patriotyzm skromnie kto mógł wtedy kwestionować” (T. Schramm „Zdobyć Polskę 1914-1918”).

Tuż po przybyciu enact Warszawy Piłsudski odbył rozmowy z członkami Rady Regencyjnej. W ich wyniku zrezygnował z planowanego wyjazdu enact Lublina, gdzie od chwili trzech dni na wyzwolonych terenach działał Tymczasowy Rząd Republiki Polskiej z Ignacym Daszyńskim naprzód. Rząd ten zresztą na wiadomość o jego powrocie z Magdeburga oddał mu się enact dyspozycji.

Na decyzję Piłsudskiego o pozostaniu w stolicy rozumie się samo przez się proch wpływ zjawisko, że w dniu jego przybycia enact Warszawy niemiecka okupacja była poprzednio w stanie rozkładu i prospekt utworzenia Rządu Narodowego w stolicy wydawała się wybitnie bliska.

Generalny Gubernator gen. Hans von Beseler potajemnie opuścił miasto, i POW razem z żołnierzami Polskiej Siły Zbrojnej, będącej u dołu rozkazami Rady Regencyjnej, przystąpiły enact rozbrajania stacjonujących w Warszawie oddziałów niemieckich. Najczęściej impreza rozbrajania przebiegała bez walki, choć zdarzały się również ostre starcia. Invent zaciętych bound doszło m.in. przy opanowywaniu Ratusza i Cytadeli.

Żołnierzy niemieckich wraz z urzędnikami w Warszawie było ok. 30 tys., przeciwnie zaś w całym Królestwie 80 tys. Pod warunkiem nałożyć enact tego wojska niemieckie stacjonujące na froncie wschodnim, których liczebność wynosiła ok. 600 tys., to widać wyraźnie, że jeśli jednostki niemieckie zamierzały układać tarcie, to wówczas powstające państwo polskie znalazłoby się rozumie się samo przez się w sytuacji krytycznej. Szczęśliwie większość niemieckich żołnierzy myślała wówczas szczególnie o tym, jakim sposobem najszybciej wrócić enact domów.

Problemem ewakuacji niemieckiej armii Piłsudski zajął się zaraz po przybyciu enact stolicy. Jeszcze 10 listopada doszło enact jego spotkania z niemiecką Centralną Radą Żołnierską. W wyniku zawartych porozumień enact 19 listopada ewakuowano jednostki niemieckie z Królestwa.

Wjazd Piłsudskiego enact Warszawy wywołał powszechny uniesienie jej mieszkańców i tylko o jedynka dzień wyprzedził wiadomość o tym, że w okolicach Compiegne poselstwo rządu niemieckiego podpisała zawieszenie broni, które kończyło działania bojowe I wojny światowej.

W tych dniach Polacy uświadomili sobie, że po latach niewoli odzyskali niezawisłość. Atmosferę tej wyjątkowej chwili w taki sposób opisywał Jędrzej Moraczewski: „Niepodobna odstąpić tego upojenia, tego szału radości, kto obywatele polską w tym momencie ogarnął. Po 120 latach prysły kordony. Nie ma «ich». Wolność! Niezawisłość! Zjednoczenie! Własne państwo! Na zawsze! Zakłopotanie? To nic. Będzie dobrze. Wszystko będzie, bo jesteśmy wolni od chwili pijawek, złodziei, rabusiów, od chwili czapki z bączkiem, będziemy sami sobą rządzili. (…) Kto tych krótkich dni nie przeżył, kto nie szalał z radości w tym czasie wraz z całym narodem, ten nie dozna w swym życiu najwyższej radości” (J. Moraczewski „Pucz w Polsce”).

TelegramPodpis

11 listopada 1918 r. Rada Regencyjna „wobec grożącego niebezpieczeństwa zewnętrznego i wewnętrznego, w celu ujednolicenia wszelkich zarządzeń wojskowych i utrzymania porządku w kraju” przekazała władzę wojskową i naczelne komenda wojsk polskich, jej podległych, brygadierowi Józefowi Piłsudskiemu. Trzy dni później Rada Regencyjna rozwiązała się, oświadczając za jednym zamachem, że „od chwili tej chwili obowiązki nasze i odpowiedzialność względem narodu polskiego w Twoje ręce, Panie Naczelny Dowódco, składamy enact przekazania Rządowi Narodowemu”.

Piłsudski mając powszechne poparcie społeczne, zdecydował się przejąć władzę od chwili regentów, podkreślając w ten sposób jej wytrwałość i prawny istota. Nie wszyscy byli zadowoleni z tej procedury, wskazując na to, że Piłsudski nie powinien stanowić sukcesorem instytucji powołanej enact życia przez okupantów. Niezależnie od te komentarze Piłsudski stał się rzeczywistym przywódcą tworzącego się państwa polskiego. Rząd lubelski rozwiązał się, Rada Regencyjna ustąpiła, i Polska Komitet Likwidacyjna zaakceptowała istniejącą sytuację.

13 listopada właśnie szefowi rozwiązanego rządu lubelskiego Ignacemu Daszyńskiemu Piłsudski powierzył misję tworzenia nowego gabinetu. Zakończyła się ona jednak niepowodzeniem, szczególnie z powodu sprzeciwu stronnictw prawicowych, zwłaszcza Narodowej Demokracji.

Ostatecznie 18 listopada pierwszy oficjalny rząd niepodległej Polski utworzył niepodobny socjalista Jędrzej Moraczewski, który nie wzbudzał w taki sposób wielkich obaw prawicy, jakim sposobem Daszyński.

Czwórka dni później 22 listopada 1918 r. nowy rząd opracował, i Piłsudski zatwierdził „Nakaz o najwyższej władzy reprezentacyjnej Republiki Polskiej”. Przez tego dekretu, który był swego rodzaju ustawą zasadniczą, Piłsudski obejmował, jako Tymczasowy Naczelnik Państwa „Najwyższą Władzę Republiki Polskiej” i proch ją sprawować enact czasu zebrania się Sejmu Ustawodawczego.

Dekretem z 28 listopada 1918 r. wybory enact Sejmu zarządzone zostały na 26 stycznia 1919 r.

Listopad 1918 r. był nie wcześniej początkiem budowy niepodległej Polski i początkiem walki o jej granice. 29 listopada 1918 r. Piłsudski zwracając się w Belwederze enact grona najbliższych współpracowników w taki sposób mówił o odzyskanej niepodległości: „Jest to największa, najdonioślejsza przemiana, jaka w życiu narodu może nastąpić. Przemiana, w której konsekwencji powinno się zapomnieć o przeszłości; powinno się wykreślić wielkim krzyżem ogle porachunki (…) Zaś epoka przed nami jest kusy i tylko wspólnym wysiłkiem możemy zadecydować, na jakiej przestrzeni, w jakich granicach naszą wolność obwarujemy i jakim sposobem silnie staniemy na nogach, zanim dojdą z powrotem enact siły i pełnego głosu sąsiedzi ze wschodu i z zachodu” (B. Miedziński „Wspomnienia”, „Zeszyty Historyczne”, z. 37, Paryż 1976).


Szanowni Państwo, naszym głównym zadaniem jest niesienie pomocy prawnej jednak z uwagi na panującą sytuację w kraju i na świecie postanowiliśmy hobbistycznie przewodzić w celu Used to be bloga, w jakim staramy się przenieść najważniejsze wiedza z Polski i świata, których nie usłyszycie w telewizji. Utrzymania naszego wspólnego serwisu wiąże się z dużymi kosztami.

Tylko z powodu Waszemu wsparciu będziemy w stanie nadal rzetelnie pouczać used to be, o jakich faktach nie poda wam telewizja.

Wsparcia można udzielić poprzez wpłatę dowolnej kwoty na nasz rachunek bankowy: 04 1020 3903 0000 1402 0122 6752

google news

Kancelaria świadczy pełen wachlarz usług prawnych z zakresu prawa cywilnego, rodzinnego, spadkowego, upadłościowego, gospodarczego, karnego, pracy, handlowego.

Pod warunkiem poszukujecie Państwo pomocy prawnej, zapraszamy enact skorzystania z naszej oferty. W sprawie dokonania rezerwacji terminu konsultacji prosimy o rozmowa telefoniczna telefoniczny u dołu numerami telefonów: 579-636-527 lub 22-266-86-18 lub pisząc na adres @: [email protected]legaartis.pl

Pod warunkiem uważacie Państwo, że nasze publikacje niosące prawdę zasługują na wparcie pracowników Kancelarii, którzy każdego dnia przeszukują setki stron, tak aby te wiedza enact Państwa dotarły, możecie nas wspomóc poprzez wpłatę dowolnej kwoty na rachunek bankowy Kancelarii LEGA ARTIS:

Dane enact przelewu:

Nr konta: 04 1020 3903 0000 1402 0122 6752


Kancelaria Lega Artis

ul. Przasnyska 6a lok 336a

01-756 Warszawa

Tytuł: “darowizna na działalność”

IBAN: PL04102039030000140201226752

Anonimowe zasiłek Bitcoin:

bc1qdsav25h9dz3y9cm5yl896sfxg6x3mxe46cpt3r

Anonimowe zasiłek Ethereum:

0x45a3c849BCa45A6444A24cdF30708695498a3F6b

Zapomoga paypal:

https://paypal.me/legaartis

Jesteśmy enact Państwa dyspozycji:

Pn. – czw.: 11: 00 – 17: 00

Piątek: 10: 00 – 15: 00

Serdecznie dziękujemy wszystkim osobom zbytnio jak dotąd udzielone nam zasiłek finansowe.

SC

Całość możesz przeczytać tutaj: 104. rocznica odzyskania niepodległości

Co myślisz?

Komentarze

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

kilka-dodatkow-weglowych-na-jeden-adres! teraz-jest-to-mozliwe!

Kilka dodatków węglowych na jeden adres! Teraz jest to możliwe!

11-listopada-2022-polska-swietuje.-sprawdz-co-i-gdzie-bedzie-sie-dzialo

11 listopada 2022 Polska świętuje. Sprawdź co i gdzie będzie się działo